|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kotan Hafız dede oğulları ve torunlarını yanına alıp, kimbilir belki de düşünüyordur. "Bende torunlarım kadardım ve bu günleri görebileceğim aklıma gelmezdi. Ama şimdi oğullarım evlenip torun torba sahibi olmuşlar bak şu dünyanın haline zaman ne çabukta geçmiş haberimiz olmamış" Evet dostlar dünya aynen böyle zaman su gibi akıp gidiyor ama bilmem bunun farkında mıyız. Zaman gelecek kısmet olursa sizlerde aynen Kotan Hafız dede gibi torunlarımızı yanımıza alacağız belki ama işte o zaman ömrün sonlarına yaklaştığımızın farkına varacağız. Ömür aynen Aşık Veysel'in deyimiyle İki kapılı bir han, birinden girip diğerinden çıktım |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||