DOST (DOSTLUK)

Tek bir kelime dört harf değil mi?

Ne kadar sade ve öz bu kelime DOST
İsterseniz sevgili hemşehrilerim  değerli zamanınızı ayırıp zahmet edip bu kısa yazımızı okuyan okuyucularımız…

Bu yazımda dost veya dostluğu dilim döndüğünce inceleyip, beraberce değerlendirelim olmaz mı?

Sizlerle aynı düşüncede olduğum kanısındayım.

Dost ne kadar anlamlı değil mi? hiç bir karşılık gözetmeden gönlünü, yüreğini sade bir sevgi ve fedakarlıkla sunmak…

Hiç bir karşılık beklemeden, sadece ve sadece Allah rızası için sevmek, fedakarlık etmek karşılığında sadece yaratanından beklemek…

Zira biriyle dostluğunuz varsa o dostlukta da menfaat varsa kesinlikle bunun adı dostluk olmaz olamaz.

Nedir dost veya dostluk?

Aslında hepimizin bildiği bir kavramdır ama bazen nefsimizi yenemeyiz yaptığımızı da başa kalkarız ki bu insanı inciten, dostluğu kesinlikle ortadan kaldıran bir davranıştır .

Asıl dostluk gösterişten, riyadan bencillikten uzak, sağ elin verdiğini sol elin bilmemsiyle eşdeğerdir.

Bir dost düşünün ki sadece birini ve birkaçını yada umumi insanları sadece Allah için seven karşılığında yaratıcısından bekleyen bundan daha güzel ne olabilir ki…

Asıl dost muhabbet varken değil araları bozulmaz,  farz edelim ki bir kırgınlık halinde bile onun kusurlarını saklayan ifşa etmeyen dosttur.

Rabbim öyle buyurmuyor mu “Bir mümin kardeşinin ayıbını gizleyenin kıyamette de Allah onun ayıbını gizler” işte bir dostta dostluk yapanın düşüncesi, yaşamı amacı bu olmalıdır.

Dostluk sırdan bir olgu yaşam değildir.

Dostluk azami fedakarlık isteyen, yürekte hissedilen bir yaşam ve inançtır.
Gelin bu tek kelime üzerinde DOSTLUK kuralım, düşünelim ve kendi hayatımıza ne kadarını yansıtabiliriz bir gözden geçirelim…

Asıl dostluğu hayatımıza tanzim edelim gerçekten dostça ve yürekten inanarak yaşam biçimimizi çizelim. O zaman göreceğiz ki yaşamımız daha güzel ve daha anlamlı olacaktır.

Kinden, nefretten hasetten de uzak kalmış olacağız.

Son söz…

Gerçek dostlar, karşılık beklemeden fedakarlık yapanlardır.